Onze laatste podcastrepetitie binnen het Regenerative Visions-project eindigde precies zoals we gehoopt hadden: nuchter, doordacht en gevuld met voorbeelden uit het echte leven — voorbeelden die “regeneratie” minder abstract maken en veel tastbaarder.
In deze afsluitende sessie lieten Baldin Zafirov en Lidia Dimitrova zien hoe regeneratief denken verschijnt op plekken die we vaak over het hoofd zien. Ze spraken over Repair Cafés als kleine ecosystemen van kennis en zorg — plekken waar kapotte spullen (en soms kapotte gewoontes) een tweede leven krijgen. Ze vertelden ook hoe buurtsubsidies in Nederland stilletjes sociale verbondenheid versterken: een plantje in de straat, een kaartje voor een buur, een gebaar dat herinnert dat mensen deel uitmaken van een groter geheel.
Lidia bracht daar een technologische dimensie aan toe, met een verhaal over een blockchain-initiatief waarbij bewoners lokale tokens ontvangen voor het uitvoeren van kleine openbare taken — een creatieve manier om zowel de omgeving als de lokale economie te ondersteunen.
Toen de laatste repetitie werd afgerond, bleef vooral één gevoel hangen: regeneratie hoeft niet groots of luid te zijn. Het groeit uit kleine handelingen die bepalen hoe gemeenschappen denken, handelen en hun toekomst vormgeven.
🇪🇺 Gefinancierd door de Europese Unie in het kader van het Connect for Global Change-programma. De weergegeven standpunten en meningen zijn uitsluitend die van de auteur(s) en weerspiegelen niet noodzakelijkerwijs die van de Europese Unie of de subsidieverlenende instantie. Noch de Europese Unie, noch de subsidieverlenende instantie kan verantwoordelijk worden gehouden voor deze inhoud.
#RegenerativeVisions #MVidee #DigitalStorytelling #EcoArt#CreativityForChange #YouthForClimateAction#CommunityThroughArt
